Ամեն անգամ քվեախցիկում ընտրություն կատարելիս պետության
լիազորությունները սահմանափակելու ևս մեկ պատճառ եմ գտնում:
Ընտրության օրը ընտրելու մի քանի տարբերակ կա.
դեմոկրատ, հանրապետական
և այսօր գուցե թեկնածու առաջադրվի նույնիսկ Թեյի կուսակցությունից
կամ մի երկու այլ կուսակցությունից։
Այդքանով ընտրությունը սահմանափակվում է:
Պատկերացրեք՝ խանութներում էլ այդպես գնումներ կատարեիք
ու ստիպված լինեիք երկու կամ երեք զամբյուղի միջև ընտրել:
Յուրաքանչյուրն էլ լի լիներ ուրիշի ընտրած սննդամթերքով:
Տեսնեմ ինչ կա զամբյուղ 1-ում. լավ, արքայախնձոր սիրում եմ
ու ուզում էի գնել, բայց ինձ ավելի շատ թղթե սրբիչ էր պետք,
որն այս զամբյուղում չկա:
Զամբյուղ 2-ում թղթե սրբիչները կան, բայց արքայախնձոր չկա,
ու նաև սափրվելու վարդագույն քսուք կա, որ ոտքերս սափրեմ:
Չեմ ուզում դա:
Զամբյուղ 3-ում հղիության թեստ
ու տարբեր թանկ ապրանքներ կան, որոնք ինձ պետք չեն
և որոնց համար չեմ ուզում վճարել:
Երեք սահմանափակ ընտրություն:
Սա նման է քվեարկելուն:
Քվեախցիկում կարող ենք ընտրել միայն նախապես լցված զամբյուղների միջև,
տվյալ դեպքում՝ քվեաթերթիկի վրա նշված թեկնածուների:
Ավելի վատն այն է, որ որ զամբյուղն էլ ընտրեմ,
գնելու և ուտելու եմ այն զամբյուղի պարունակությունը,
որը մեծամասնությունն է ընտրել:
Իրականում ինձ պետք չէ զամբյուղ 3-ը,
բայց եթե մեծամասնությունը հենց դա է ընտրում,
թեկնածուն հաղթում է:
Ահա ևս մեկ պատճառ, որ պետության մասնակցությունը
քաղաքական կյանքում պետք է նվազագույնի հասցնել:
Անձնական կյանքում ընտրության ավելի շատ տարբերակներ ունենք: